Spoglądając w oczy zwierząt widzimy ich mądrość i niezwykłość, a mimo to wciąż niektórzy zastanawiają się nad istnieniem ich duszy. Rzadko kiedy zdajemy sobie sprawę z tego, że istoty te są zdolne do przeżywania swoistej żałoby, odczuwania wstydu i oszukiwania. Patrząc chociażby na wiewiórkę nie myślimy o tym, jakie mieszkanko jest w stanie stworzyć sobie na zimę. Nie wiemy więc, że kieruje się przy tym przezornością i dąży do bezpieczeństwa oraz wygody, a jej wyłożone mchem gniazdo mam dwa wejścia. Nie analizujemy zwierzęcej komunikacji, dlatego nie mamy pojęcia, że kruki opanowały ponad osiemdziesiąt okrzyków, w tym, swój własny 'okrzyk rozpoznawczy'. Skupiając się jedynie na powierzchownym poznaniu tych stworzeń odbieramy sobie szansę na zrozumienie ich. Tymczasem "Duchowe życie zwierząt" mamy na wyciągnięcie ręki. Dosłownie.
